Klik om te vergroten

[Column] Geen donor
Laatste update: dinsdag 30 januari 2018 - 11:13 uur


Wat ben ik blij dat ik een aantal jaren geleden mijzelf heb geregistreerd als niet-donor. Inderdaad, u leest het goed: ik stel mijn organen na mijn dood -niet- beschikbaar voor hergebruik.

Waarom? Heel simpel: ik gun niet iedereen mijn nier. Natuurlijk is het wel zo dat als iemand in mijn omgeving een nier nodig zou hebben, ik daar best nog eens over wil nadenken. Uiteraard.

Toen ik een aantal jaren geleden kenbaar maakte deze keuze te hebben gemaakt, werd mij direct mijn vrijheid om deze keuze te maken ontnomen: men vond dat ik hypocriet was, zelf ook maar geen donor mocht krijgen wanneer dat ooit nodig zou zijn en kreeg zelfs doodwensingen. Ach ja, ik heb het beschouwd als babytaal: "bla bla bla", er wordt iets gezegd maar feitelijk niets. Poeppraat.

Met de nieuwe donorwet stem je automatisch in met het feit dat je organen na je dood beschikbaar worden gesteld, ik vind het maar een vreemde gang van zaken. Wanneer je dit niet wil, moet je daarvoor moeite doen. Weliswaar een kleine moeite, maar toch.

Ik vind het ook een beetje de omgekeerde wereld, iets wat je niet wil hoort niet standaard wčl te gebeuren. Iets met ongeschreven regels, normen en waarden. Het zou immers ook raar zijn wanneer je raam wordt ingegooid en je te horen krijgt dat er nergens stond dat je dat niet wilde. Of dat je betast wordt omdat je niet aangaf het niet te willen. Same story.

Maar, ik vind het wčl belangrijk dat dit land überhaupt een donorregister heeft. Je kunt je eigen keuze maken, en daar over heeft niemand iets te zeggen. Oké soms dan, maar dan enkel poeppraat.


Deel deze column

Het lezen de moeite waard? Deel deze column dan via social media!