NIEUW: Heb je wat te koop of ben je naar iets opzoek? Plaats gratis een oproep op Almere Nieuws! Klik hier voor meer informatie!
Klik om te vergroten

[Column] Kankerhomo
Laatste update: zondag 04 februari 2018 - 13:54 uur


Zaterdagnacht, 00.45 uur. De visite is net weg en ik sta samen met mijn verloofde op het balkon. Mijn verloofde is een man, net zoals ik. Een homokoppel, of hoe je het ook wil noemen.

Wij zijn in een lollige bui en mijn vriend roept 'oehoe' naar mij met een wat verhoogde stem terwijl ik naar het spoor kijk vanaf het balkon.
'Hè vuile kankerlijer, wat oehoe met je hoge stemmetje? Hè? Moet ik even naar boven komen ofzo?' roept een fietser naar mij.

De fietser verschijnt uit beeld en even later komt hij lopend terug met nog een andere man bij zich. Het bleek dat de man dacht dat ik 'oehoe' naar hem roepte. Als een soort lokroep.

Ik zei dat ik niet riep en wat hij bedoelde. Opnieuw wordt er met geweld gedreigd waarbij de andere man meedoet. Kankerhomo word ik genoemd. Ineens zie ik hem naar zijn binnenzak grijpen en vervolgens naar de bosjes waar hij bukte om iets te pakken. Een steen? Ging mijn raam er binnen nu en een aantal seconden aan?

'Naar binnen, nu. En bel 112 terwijl je de deuren op slot doet', roep ik naar mijn verloofde waarna wij in de keuken zijn gaan staan zodat niets wat door het raam heen komt ons kan raken. Nadat onze melding als spoedmelding is opgenomen door de alarmcentrale zegt de centralist zo snel mogelijk een eenheid langs te sturen. Ondertussen giert de adrenaline door mijn lijf.

Ik heb natuurlijk in het verleden vaker te maken gehad met bedreigingen, ook met de dood, maar nog nooit in real life. Nu is het zo ver: face to face terwijl je iemand aankijkt en diegene jou. Het is menens. Eng.

Mijn verloofde en ik horen het tweetal buiten nog schreeuwen. Inmiddels is het 10 minuten geleden dat het alarmnummer is gebeld. 'Waarom komen ze nou niet?', vraag ik mijn verloofde die suggereert dat het wellicht druk is op de zaterdagnacht.

Bij de centrale hal is er een deur die standaard op slot is. Ineens horen wij geluiden vanaf het trapportaal wat vervolgens steeds dichterbij komt. Het alarmnummer wordt weer gebeld. Terwijl wij dat doen horen wij beiden gerommel aan het slot van de voordeur en dat iemand probeert te duwen.

Tijdens mijn oproep aan het alarmnummer giert de adrenaline nog ernstiger door mijn lijf: voor de zekerheid pak ik het grootste mes uit het messenblok welke op het aanrecht staat. Je weet maar nooit, ik heb geen moeite om het mes te gebruiken - ik heb immers voldoende verstand om dit alleen te gebruiken om iemand uit te schakelen wanneer deze mijn appartement betreedt. Verder niets.

Het gerommel is weg. Buiten staat er inmiddels ook een kwade vrouw: zij schreeuwt met handgebaren terwijl zij naar boven wijst. Naar ons balkon.

Wij wachten nog steeds op de politie, enige tijd later wordt er aangebeld waarbij ik via de intercom luister. Ik zeg niets.

'Hallo, politie' volgt er. De politie komt binnen en heeft buiten niemand aangetroffen. Zij nemen onze gegevens op, zeggen toe nog een rondje te doen door de buurt en vertrekken weer. Nog geen 10 minuten verder.

Hoe je veiligheidsgevoel in een aantal seconden kan worden weggenomen is eng. Natuurlijk hoef je een ander niet te confronteren met je geaardheid maar om jezelf ook nog te moeten inhouden op privédomein? Wanneer ik met mijn verloofde in groter gezelschap in het restaurant ben zitten wij al niet eens naast elkaar.

Bedreiging, mentaal geweld wat zich kon uitmonden in fysiek geweld, discriminatie én belediging - en de politie is in 10 minuten weer weg. Waar was het praatje om mij terug rustig te krijgen? Waar was het advies voor wanneer dit nogmaals plaatsvindt?

Slap optreden. Zodra de dag terug aanbreekt wordt dit appartement strenger beveiligd. Nog steeds in shock overigens.


Deel deze column

Het lezen de moeite waard? Deel deze column dan via social media!

Max Joling

Schrijft sinds 2013 zowel objectieve artikelen als subjectieve columns. Het bestaat. Daarnaast doe ik nog een aantal leuke dingetjes in het leven. Heeft als sterke eigenschap hoor, wederhoor en luisterend oor. Niet bang voor kritiek en hecht waarde aan inhoudelijke content - met woorden.