[Column] Uit de kast - Almere Nieuws


Gepubliceerd op: 11 okt 2017 om 09:15 uur - Laatste update: 11 okt 2017 om 11:28 uur

[Column] Uit de kast

Geschreven door (volgen?)

Foto: Wikipedia Commons/theodoranian

Het is vandaag Coming-Outdag, een dag die in het teken staat van het moment dat een lesbienne, homo, bi of transgender (LHBT) uit de kast komt. Ikzelf weet het nog goed toen het moment daar was dat ik uit de kast kwam.

Ik kan goed herinneren dat ik in groep 4 al naar een jongen keek die ik wel leuk vond, waarom weet ik niet. Ik was toen 7 jaar oud. In groep 8 wist ik op 11-jarige leeftijd wel meer over waarom ik vaak naar jongens keek en voelde mijzelf biseksueel.

In de brugklas heb ik het voor het eerst aan een goede vriendin verteld, daarna volgde wat meer vriendinnen. Ik koos er bewust voor om het niet aan jongens te vertellen, waarom weet ik niet. Misschien dat zij er minder goed mee zouden kunnen omgaan? Naarmate de periode op de middelbare school volgde, vertelde ik het steeds meer mensen en ook een aantal docenten, je wil immers wel bij iemand terecht kunnen mocht er iemand ooit moeilijk gaan doen over het feit dat jij je vrij wil voelen in dit land.

Toen er op een gegeven moment iemand op school moeilijk over begon te doen, had ik gelukkig de juiste vrienden om mij heen die dit gauw hebben opgelost. Het ‘leuke’ is dat diegene die er moeilijk over deed, inmiddels een druipnicht van het hoogste niveau blijkt te zijn.

Mijn broer zei altijd dat hij homofoob was, om deze reden duurde het lang voordat ik het hem vertelde. Toen ik 15 jaar was, vond de vriendin van mijn oom het leuk om het mijn vader te vertellen. Iets met inbreuk op je privacy, pluspunt voor mij was en is om dat geval nooit meer aan te hoeven kijken. Bespaar ik toch weer een verjaardagscadeau per jaar.

Mijn vader bleek er niet moeilijk over te doen, toen besloot ik het ook mijn oma te vertellen want die is ook nogal een flapuit. Wij zeggen altijd dat zij sneller is met verspreiden van het nieuws dan De Telegraaf. Dan hoef ik het tenminste niet te vertellen en weet de hele familie het gelijk, die er immers ook niet moeilijk over deden. Homograppen werden immers al (ook door mijzelf) gemaakt, en gebeurd nog steeds.

De homofobie van mijn broer bleek ook reuze, reuze mee te vallen. Eigenlijk helemaal niets van te merken, hij heeft inmiddels een leuke schoonbroer erbij. Maar of ik nu te koop loop met mijn geaardheid? Totaal niet. Ikzelf vind het vies om een hetero stel te zien zoenen in het openbaar dus waarom zou ik dat dan wel doen?

Op internet heb ik ook nergens iets over mijn geaardheid vertelt, ik plaats geen ‘#instagay‘ onder mijn foto’s op Instagram, heb mijn geaardheid op Facebook verborgen en foto’s van mij en mijn vriend blijven op privacy-instelling ‘alleen voor vrienden’ staan.

Alhoewel ik soms wel benieuwd ben hoe snel je een negatieve reactie in het openbaar zou krijgen of bijvoorbeeld een klap, doe ik dat toch maar niet. Men zegt dat Nederland de homogemeenschap volledig accepteert maar als het moment daar is en er wat gebeurd, kijkt toevallig iedereen de andere kant op en is aangifte niet mogelijk omdat je het dan zelf hebt uitgelokt, zo heb ik eerder geprobeerd om aangifte te doen na wat gedoe over mijn politieke voorkeur: “Dat kun je verwachten“, vertelde de politie mij toen. Aangiftes van bedreigingen werd ook niets mee gedaan vanwege onvoldoende informatie over de verdachten, links naar Facebookprofielen inclusief screenshots van de teksten bleken niet genoeg, zij wilde échte namen hebben. Vertrouwen in de Almeerse politie heb ik niet meer, maar volgens mij ben ik gelukkig niet de enige.

Afijn, ik vertoon mij dan ook nooit op de Gay Pride in Amsterdam, ik vind dat dit totaal niet de werkelijkheid laat zien. Heb je wel eens een homo zien dansen in een stringetje in het openbaar? Ik niet hoor. Misschien dat we over 30 jaar een Gay Pride kunnen houden wanneer homo’s ècht geaccepteerd worden door de samenleving, maar ik vrees het ergste.

Ik kan mij voorstellen dat mensen niet uit de kast durven komen vanwege het nieuws dat je wel eens leest, maar uit de kast komen betekent immers niet dat je lekker moet gaan tongen bij de bushalte, of wel soms? Dat je uit de kast komt bij familie en vrienden betekent dat je je bij hen (hopelijk) vrij kan voelen en je toekomstige vriend(in) ook mee kan nemen naar verjaardagen et cetera. Daarnaast vind ik uit de kast komen zeer achterhaald, je komt immers ook niet uit de kast als hetero alhoewel dat wel leuk zou zijn.

Als afsluiter van deze column wil ik jullie nog even een video laten zien. Wat als hetero’s worden aangesproken op de manier hoe homo’s soms worden aangesproken? Fijne Coming-outdag!

Video

Categorie:
Columns
Max Joling

Sinds 2013 ben ik objectief bezig met het schrijven van artikelen en ben ik subjectief in mijn columns voor Almere Nieuws. Daarnaast vlog ik, maak ik foto's en video's. Je kunt mij via mijn eigen kanalen volgen via onderstaande icoontjes!

Reactie plaatsen



Houd er rekening mee dat je reactie moet voldoen aan de huisregels.